Sitges Dag 4: Kaf en Koren

Ik registreer alles om me heen. Een wandelaar, het blaadje aan een boom, de tatoeage op een schouder, het gesprek van een voorbijganger . Maar ook een opmerking, een uitspraak, een speciale blik, een houding, een mooie vrouw, zelfs zwijgen kan betekenis hebben… alles, werkelijk alles. Al die indrukken worden keurig vastgelegd op kaartjes. Het betreffende kaartje bevat dan een plaatje met daarop de bijbehorende informatie. Al die verschillende kaartjes worden vervolgens gecategoriseerd in de daarvoor bestemde kaartenbakjes. De bakje vinden op hun beurt weer een plekje in het juiste kastje.

In de loop der tijd worden dan de verbanden gelegd en ontstaat er een ruwe schets van een omgeving of situatie. Niet altijd is duidelijk welke status een kaartje dient te verkrijgen maar groeit de waarde gedurende enkele uren, dagen of zelfs jaren. Zo kan een kaartje dus van een lagere klasse vanzelf naar een hogere verhuizen of vice versa. Als er een verband waarneembaar is vorm ik een rubriekje van samen passende stukjes. Zo’n rubriek krijgt een eigen bakje waaraan wederom een waarde wordt gekoppeld.

Als een stukje informatie in eerste instantie geen plaatsje kan vinden in een van de bakjes, dwarrelt het rond. Ongedefinieerde dwarrelende kaartjes kunnen het beeld vertroebelen. Soms, in een emotionele bui of zo, kan een kaartje de oorzaak zijn van een storm. Als een ongeleid projectiel schiet het dan tussen de kastjes door. Dan is het oppassen geblazen. De wel geïdentificeerde kaartjes kunnen dan zomaar uit hun bakje worden gesleurd en samen met de rest een chaos veroorzaken, de hele samenhang is zoek. Herindexeren, opnieuw rubriceren, afijn het hele traject van voren af aan is dan het gevolg. Ik weet niet of je enig idee hebt hoe vermoeiend dat is maar laat ik je dit zeggen, soms dodelijk. Dus daar heb ik niet echt vaak zin in.

Enkele jaren geleden is – mijn systeem – in vlammen opgegaan. Gelukkig maar want wat eens als koren kon worden beschouwd is in de loop der tijd tot kaf verworden. Zo’n brandje ontstaat ook niet zomaar. Het stapelen van informatie dien je zorgvuldig te doen zodat er geen verstikking kan plaatsvinden. Een slecht onderhouden schuur kan spontaan in vlammen opgaan door de broeiende massa in het hart van die gigantische berg met informatie.

Het schuiven van de kaartjes, het leggen van de lijntjes en het opnemen van info is een secuur en soms hels karwei. Dat veroorzaakt dan ook wel eens een kortsluiting, dan ben ik even weg om het kaf van het koren te scheiden. Neem het me maar niet kwalijk, het is niet erg en zeker niet persoonlijk bedoeld. Kaf wordt gedumpt, het koren krijgt een speciaal plekje in mijn hooischuur.

Dag vier is een rustdag. Dag vier is een dag van bezinning.

En ga ik- de dwarrelende blaadjes een plaatsje geven, recapituleren, hercategoriseren en opnieuw rubriceren, het kaf van het koren scheiden.